Jeziora Skulskie i Skulska Wieś położone są na terenie gminy Skulsk w powiecie konińskim. Teren ten wchodzi w skład Pojezierza Wielkopolsko-Kujawskiego i należy do Pojezierza Kujawskiego.

Mapa Nadgoplańskiego Parku Tysiąclecia

     JEZIORO SKULSKA WIEŚ zajmuje powierzchnię 127,35 ha. Charakteryzuje się wydłużonym, lecz dość regularnym kształtem. Średnia głębokość jeziora wynosi 6,7 m, a maksymalna osiąga 17,6 m. Maksymalna długość jeziora równa się 560 m, a maksymalna szerokość wynosi 800 m.
     Linia brzegowa o długości 6050 m jest słabo rozwinięta. Na jeziorze znajdują się dwie wyspy: większa o powierzchni 0,18 ha leży w środkowej części jeziora, mniejsza o powierzchni 0,02 ha znajduje się przy wschodnim brzegu jeziora. Teren otaczający jezioro jest pofałdowany; 20% linii brzegowej stanowią podmokłe łąki i doły potorfowe, a 80% - pola uprawne indywidualnych rolników.

Jezioro Skulska Wieś

     Roślinność wynurzona zajmuje powierzchnię ok. 5,7 ha na 41% linii brzegowej pasem szerokości ok. 15 m. Reprezentuje ją: trzcina pospolita (Phragmites communis), sitowie jeziorne (Scripus lacustris), pałka wąskolistna (Typha latifolia), manna mielec (Glyceria maxima). Roślinność zanurzona występuje do głębokości 2,5 m, zajmuje powierzchnię ok. 10 ha i reprezentowana jest przez: ramienicę (Chara sp.), wywłócznik kłosowy (Myriophylum spicatum), mech wodny (Fontinalis antipyretica), grążel żółty (Nufar lutea), rdestnicę przeszytą (Potamopeton pefoliatus), rdestnicę połyskującą (Potamopeton lucens), rogatek sztywny (Ceratophylum demersum). Po stronie zachodniej jeziora występują liczne doły potorfowe otoczone podmokłymi łąkami. Porastają one bujnymi trawami, wśród których wczesną wiosną zakwitają kaczeńce błotne (Caltha palustris) oraz jaskry: rozłogowy (Ranunculuns repens) i ostry (Ranunculuns acer). Spotyka się tutaj również kępy wierzby szarej (Salix cenerea), a w najbliższym otoczeniu dołów potorfowych - topolę czarną (Populus nigra) i olszę czarną (Alnus glutinosa).

Kaczeniec błotny	Jaskier rozłogowy

     Od strony wschodniej - bezpośrednio do pasa trzcin przylegają wilgotne łąki. Są one nieużytkowane, porosłe kępami traw, wśród których dominują turzyce (Carex riparia), tatarak (Acorus calamus) oraz kępy wierzby szarej (Salix cinerea). Żyzność jeziora jest dość duża; otaczające jezioro pola i łąki oraz okoliczne wsie wywierają duży wpływ na zachodzące w nim procesy biologiczne.

 

     JEZIORO SKULSKIE posiada powierzchnię 132,45 ha i położone jest na wysokości 86m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 4,3 m, a maksymalna osiąga 8,2 m. Maksymalna długość jeziora wynosi 2200 m, a maksymalna szerokość - 600 m. Linia brzegowa o długości 5500 m jest słabo rozwinięta.

Jezioro Skulskie

     Konfiguracja dna jeziora jest regularna z dwoma głęboczkami (w południowym i północnym krańcu jeziora).Teren otaczający jezioro jest równinny; 60% linii brzegowej stanowią pola uprawne rolników indywidualnych, a w 40% zabagnione łąki i mokradła. Roślinność wynurzona zajmuje 85% linii brzegowej jeziora na powierzchni ok. 10 ha pasem szerokości 15 m. Stanowią ją głównie: trzcina pospolita (Phragmites communis) oraz sitowie jeziorne (Scripus lacustris) i pałka wąskolistna (Typha latifolia). Roślinność zanurzona reprezentowana jest przez: ramienicę (Chara sp.), mech wodny (Fontinalis antipyretica), wywłócznik kłosowy (Myriophylum spicatum), rdestnicę połyskującą (Potamogeton cripus) i grążel żółty (Nuphar lutea). Zajmuje ona powierzchnię ok. 14 ha i występuje do głębokości 2,5 m.

     Po stronie północnej jeziora rozciągają się średnio wilgotne łąki, które podlegają okresowym zalewom. Po opadnięciu wody i osuszeniu porastają one bujną roślinnością trawiastą oraz kwitnącymi bylinami łąkowymi, tj. stokrotka pospolita (Bellis perennis), jaskier ostry (Renunculis acer), firletka poszarpana (Lychnis flos-cuculi), niezapominajka błotna (Myosotis palustris) oraz dzwonek rozpierzchły (Campanula patula).Od strony wschodniej występują natomiast łąki suche. Nie podlegają one zalewom, porastają bujnymi trawami tylko wiosną, a przy przedłużających się okresach suszy rośliny tracą swój wigor i schną. Fauna obydwu jezior jest dość podobna, ponieważ położone są one w pobliżu siebie, reprezentują podobny typ zbiorników wodnych i są ze sobą połączone.

Firletka poszarpana	Niezapominajka błotna